Kamilliyə gedən yol
Məndən sənə yol gedir,
Bu yolu gözlərim çəkib.
Sən bu yolun nə əvvəlindəsən,
Nə sonunda.
Bu yol bəzəksiz-düzəksiz.
Elə kələ-kötürlüdür.
Bu yoldan asılmadım,bu yola qısılmadım.
Bu yol içimdən keçdi,bu yol çölümdən keçdi.
Əlimdən getdi bu yol,dilimdən getdi bu yol.
Yenə də basılmadım...
Hər gün özümdən özgə,
Bu yolla gedən olmadı, bu yolla gələn olmadı.
Sığınıb yetimliyimə,özüm kimi yetim oldu,
Bu yol elə özüm kimi narahat,çətin oldu.
Bu yolun ağ yeri yox,bu yolun bircə barmaq
Salamat, sağ yeri yox...
Bu yolda bir ölü yox,
Bu yolda bir diri yox...
Bu yol sevgimin tayıdı, elə özüməm bu yol
balam kimi balamdı
Bu yol ömrüm uzunu qovuşa bilmədiyim
Kamilliyə salamdı!
Kamilliyə salamdı!
***
Bir az kənara dur!
Arzulama qollarını
Boynuma dolamağa.
Çıtır-çıtır yanarsan,
Təkcə yanmağın azdır,
Elə alovlanarsan
Bir udum sevgi üçün
Allaha yalvarma belə,
Bir udum sevgimi görsən
Allahını danarsan.
Sən işığı sevmədin...
Sən işığı sevmədin
Elə yarasa kimi
Səhəri qarğışladın,
Gündüzləri daşladın.
Sən gecəni oxşayıb—
Qaranlığı yaşadın.
Mənimsə öz yolum var
Günəşə gedən yolum—
Adıma qurban olum!
(Dərk ədəbi cərəyanı)
