(Xocalı soyqırımının dəhşətli nəticələrini lentə köçürən Çingiz Mustafayevin kadrarxası hönkürtülərini eşidərkən) 

Kişi --    ağlamaz deyiblər.

Ağlamaq     acizlik sayılıb hər an.

Amma bilməzdim ki,

Kişinin göz yaşları

Mərdlik nişanəsi tək

Yaddaşlarda qalacaqdır                   

                                        bir zaman.

O hönkürtü acizlik yox,

Bir igidin bütün eli

Intiqama səsləyən,

Qeyrət dolu səsidir.

O hönkürtü elini,

Darda qoyub qaçanlara,

Öz canını,öz varını,

Xalqdan əziz tutanlara

Vətəndaşlıq dərsidir.

O hönkürtü Xocalımın,

Ahıdır,naləsidir.

Üsyandır o göz yaşı,

Ümmandır o göz yaşı.

Yatmış düşüncələrə

Dərmandır o göz yaşı.

Eşidib bu fəryadı,

Silahlara bələnəydi                       

                          kişilər!

Ağlamağı Çingizdən,

Öyrənəydi kişilər.